κι όλα αλλάζουν

και ξαφνικά τα πάντα αλλάζουν...
και ο πόνος γίνεται δύναμη, το δάκρυ στεγνώνει και στο πρόσωπο εμφανίζεται ένα μόνιμο χαμόγελο από ευτυχία! ένα χάδι και μια αγκαλιά που προσμένεις τόσο καιρό έρχεται... και δεν σε νοιάζει πια ούτε ύπνος, ούτε κούραση, μόνο μια του λέξη, μια ένδειξη ότι δεν έγιναν σε ένα όνειρο κι ούτε θα ξυπνήσεις μια μέρα και θα ναι όλα όπως πριν, γκρι, μουντά και σκοτεινά. Τώρα ο χειμώνας πήρε χρώμα, ο ουρανός λάμπει μαζί με το βλέμμα σου κάθε πρωί που ξυπνάς... και το τραγούδι αλλάζει στο ράδιο, δεν έχει πια τον μελαγχολικό σκοπό που είχε πριν, γίνεται κι αυτό έρωτας και συνυπάρχει, χρωματίζοντας κι αυτό με τον τρόπο του την κάθε σου στιγμή...



Ξεροί καημοί και νερό θαλασσινό
Το σώμα σου κόλλησε στο σώμα μου
με τον πανσέληνο πόλο του Χειμώνα
Ακούς νερά που χύνονται στα μέσα των ποδιών σου
Ανάμεσα στα όνειρα σπαράζει η ζωή μας
Ανάμεσα στα όστρακα παφλάζει η καρδιά μας
Άγιος ο έρωτας Άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες
Κλαίω μάτια μου και αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός
Πάνω τη θάλασσα προς τη μεριά του ανέμου
στα μαύρα ντύνεσαι και ανοίγεις στο σκοτάδι
Σηκώνεις τα άστρα σε χορό και το κορμί μου σε άγριο ποτάμι
Άγιος ο έρωτας Άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες
Κλαίω μάτια μου και αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός